یارب این شهر چه شهریست که صد یوسف دل

به کلافی بفروشیم و خریداری نیست

مثل هر شب ، عبای تنهاییم رو بر می دارم ، میندازم روی دوشم، توی کوچه های این شهر غریب که هیچ  صدایی از مردم که چه عرض کنم ! حتی از در و دیوار های اون هم به گوشم آشنا نیست راه می افتم و به امید حتی یک لحظه امید… ! فقط یک ذره!!!

هر رهگذر یا بی تفاوت رد می شه و یا نگاه غریب نگرش طوری به آرامش و سکوتم سایه می اندازه که فقط به فرار فکر می کنم.

نمی گم ایوب ، اما شاید بعد از ایوب باشم !!!

امشب دیگه خدا فهمید که واقعا تنها و بی حوصله ام.  اما انگار خودش هم از تنهایی  خودش بی حوصله شده بود !

از عمق بندگی ام فریاد زدم و او هم از عرش خداییش جوابم رو داد.

برق آمد ، رعد آمد ، عرش خدا لرزید و صدایی از او آمد…

نرم نرمک باران…

کلام عاشقانه ی خدا بود.

تنها صدایی که به وجود خسته و خشکیده ام آرامش و تازگی می داد.

خدا یا سپاس !

خدایا  عاشق همین عاشق کشی هایت هستم !!!

دیوانه ام می کنی تا مرز جنون و آرامم می کنی تا مرز سکون و بعد در لحظه طغیان تنها زمزمه ای میکنی تا هم مرهم باشد هم مسکر.

قدری آرام می کنی و قدری دیوانه تر.

خدا یا به سکوت مقدسم ،

و به جنون خالصانه ام سوگند که تو را دوست دارم و می فهمم.

خدا یا سپاس !

آرام

 ۱۳/۷/۱۳۸۹

☼☼☼

جای همتون خالی الآن زیر بارون بودم ، یه بطری …. (البته صفر درصد) خرید م و تا خونه عاشقانه و قدم زنان دونه دونه با  قطره های بارون رو بوسی کردم.

☼☼☼

عذر خواهی می کنم اگر قدری دیر اومدم و حالا هم که اومدم هیچی برای دانلود نگذاشتم. راستش چند روزیه که کامپیوترم روشنه و در حال پردازش یک معادله واسه تحقیق. شاید تا چند روز دیگه هم درگیر باشه و نتونم زیاد ازش استفاده کنم.

اما قول می دم جبران کنم

موفق و پیروز باشید

ارادتمند / آرام