ای که بر قـــــــصد دل خسته ی ما خاستـه ای

دوشنبه, 21 شهریور 1390 ساعت 21:59 | نوشته شده توسط آرام |

محفـــــلی گـــــــرم ز داغ دلــــــــم آراستـه ای

بر صف دلشـــدگانت رقـــــــمی افـــــــزودسـت

هر گـــــــره کز ســـــر زلف سیـهت کاستـه ای

ســـــــرو را پرده نشین میکنی از قامت خویـش

صنـــــــم ســـرو قد من ز کجـــــــا خاستــه ای

روی تو ماه تمام است ولــــــی از ســــــــر نـاز

زلــــــــف بگشوده ای و نیـمی از آن کـاسته ای

تو که صــــــــد حسن خـــداداد به صــورت داری

روی زیبـــــــــای خـــــود از بهر چه آراستــه ای؟

با غــــــــم عشق تو ای ماه چه تدبیــر که دوش

دین و دل برده ای و جان به گــــرو خواستـــه ای

صوفی از عشق تو مدهوش و تو مدهوش زمی

ای که بر قصد دل خــــــــسته ی ما خاســته ای

مهران نيك سيما (صوفي)

جهت جلوگيري از فعاليت ربات هاي پيامگذار ، بين هر دو ارسال 60 ثانيه انتظار تعيين شده است.